Κάκιστη λύση, η «μη λύση» του κυπριακού. Τι προνοεί; (Α’ Μέρος)

Κάκιστη λύση, η «μη λύση» του κυπριακού. Τι προνοεί; (Α’ Μέρος)

Share this post

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Στην ιστορία του κυπριακού συνήθως αναλώνουμε χρόνο για να αναλύσουμε τι προνοούν τα διάφορα σχέδια λύσης που μας έχουν προταθεί κατά καιρούς. Πολύ σπάνια μπαίνουμε στον κόπο να αναλύσουμε τι σημαίνει, τι «προνοεί» η «μη λύση» του προβλήματος με αποτέλεσμα να μην γίνεται σωστή και ολοκληρωμένη ανάλυση των διάφορων πρωτοβουλιών για το κυπριακό.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Σύνταγμα της Διασκεπτικής, το οποίο προτάθηκε από τους Βρετανούς στους Κύπριους, το 1948. Συνήθως στη βιβλιογραφία για το θέμα αυτό υπάρχει η άποψη ότι το Σύνταγμα εκείνο ορθά απορρίφθηκε από την ελληνοκυπριακή Αριστερά και Δεξιά διότι, ομολογουμένως, δεν ήταν ένα φιλελεύθερο σύνταγμα που να προσφέρει τις ελευθερίες εκείνες που ζητούσαν οι Κύπριοι. Προνοούσε δηλαδή περιορισμένες ελευθερίες. Παρόλα αυτά σπάνια κάποιοι μπαίνουν στον κόπο να εξηγήσουν ότι η μη αποδοχή εκείνου του συντάγματος σήμαινε τη συνέχιση του ανελεύθερου καθεστώτος των Βρετανών, που είχαν επιβάλει από την Παλμεροκρατία, το οποίο σήμαινε πλήρη καταστρατήγηση των ελευθεριών των Κυπρίων.

Δεν προσπαθώ να συγκρίνω τη Διασκεπτική με οποιοδήποτε άλλο σχέδιο λύσης. Ούτε είναι σοφό να μπαίνουμε στη διαδικασία συγκρίσεων αφού κάθε ιστορικό γεγονός είναι διαφορετικό. Είναι όμως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μη ολοκληρωμένης ανάλυσης μιας πρωτοβουλίας του κυπριακού. Ασφαλώς δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο στη ζυγαριά ενός σχεδίου λύσης και της «μη λύσης», η δεύτερη να προνοεί κάτι λιγότερο χειρότερο από το πρώτο.

Στις μέρες μας πολλές φορές ακούμε τον ισχυρισμό πως η «μη λύση δεν είναι λύση» θέλοντας με αυτό τον τρόπο να υποδειχθεί πως η «μη λύση» δεν είναι επιλογή.

Η αλήθεια είναι ότι η «μη λύση» είναι μια κάκιστη επιλογή και δυστυχώς έχει υιοθετηθεί από ένα μέρος του λαού. Αναφέρομαι σε εκείνο το κομμάτι των συμπολιτών μας, το οποίο είναι επηρεασμένο από τα τραγικά γεγονότα της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας και τα αισθήματα φόβου και ανασφάλειας που του έχουν δημιουργηθεί και λανθασμένα, θεωρεί τη «μη λύση» ως τη δεύτερη καλύτερη επιλογή. Η στάση αυτή είναι κατανοητή λόγω του βεβαρημένου ιστορικού.

Η δεύτερη μεγάλη αλήθεια, που όμως δεν λαμβάνεται υπόψη από αυτό το μέρος των συμπολιτών μας, είναι ότι η μη λύση είναι μια κάκιστη λύση. Μια κάκιστη λύση που «προνοεί» κάποια συγκεκριμένα αποτελέσματα και τετελεσμένα που δεν είναι τόσο ανώδυνα και ακίνδυνα όσο νομίζουμε. Θα πρέπει λοιπόν πάντοτε να μπαίνουμε στη βάσανο της αναζήτησης των «προνοιών» της «μη λύσης» και στη συνέχεια στη μελέτη των προνοιών ενός σχεδίου λύσης.

 

Συνεχίζεται...

 

Rate this item
(0 votes)

 

Από Κύπριους, Για την Κύπρο!

Εκστρατεία συλλογής εισφορών.

Αρθρογράφοι